Recensie LiveXS September 2008.

dinsdag 02 septemBLACK TOPber 2008

m-cd, eigen beheer, officialblacktop.com
Black Top is momenteel bezig met een full length en deze mini is slechts een opwarmertje. Het is een geruststellende gedachte dat de band zich daarom niks aan zal trekken van ons oordeel. Op deze promo vinden we een vijftal nummers waar zowel AC/DC-rockers als bluesfanaten mee uit de voeten kunnen. Toch dringt zich de gedachte zich op dat de zanger op een kwade dag het verkeerde oefenhok lijkt te zijn binnengewandeld, want de beste man steekt Jon Bon Jovi naar de kroon. Via de website vernemen we dat er plannen zijn voor een Amerikaanse tour, eind dit jaar. Wellicht een goede kans om in LA even langs te wippen bij Black Rebel Motorcycle Club, en in de leer te gaan bij de koningen van het vuige bluesrock-genre.
- Bon Jovi.
+ AC/DC. (JvdW)

Recensie Plugplantsoenpop Deventer 2008.

Geknipt van VPRO 3VOOR12 07-07-2008

Vervolgens was de beurt aan Black Top. Het trio bestaande uit Theo Thumper, Anne-Maarten “Hills” van Heuvelen en Mick Hup speelde bluesrock en oogde fris en fruitig, terwijl ze de nacht ervoor nog bij 3 FM live hadden gespeeld. Energiek en niet traditioneel.

Recensie promo cd.

Geknipt van Musicfrom 13-06-2008


Black Top is een uit Arnhem afkomstig drietal bluesrockers dat ruim een jaar terug besloot de krachten de bundelen. Als amuse voor het aanstaande debuutalbum heeft de band zijn eerste, titelloze, promo-ep uitgebracht. Vijf nummers van het bekende recept. Een bijna middeleeuws recept. Wat je verwacht is wat je krijgt en dat is waarschijnlijk ook precies de bedoeling. Het gaat er alleen om wie het bereid.

Op het menu staat een combinatie van een vette gitaarrif, een strakke drumpartij en een kloppende baslijn. Dit wordt geserveerd met de degelijke zang van Mick Hup. Hoor je het nummer ‘Down Down’ dan smaakt Black Top als ZZ Top. Luister je naar ‘Shape I’m In’ dan proef je de invloed van bijvoorbeeld Rory Gallagher. Het geluid is compleet en klinkt volwassen. Liefhebbers van traditionele blues zullen deze Arnhemse band kunnen waarderen en ook de gemiddelde rocker zal zijn hoofd knikken bij het aanhoren van deze receptuur.

Mochten de heren het uiteindelijk nog schoppen tot internationale bekendheid, dan mag het met een Britse naamgenoot uitvechten wie nou de enige echte Black Top is. Maar waarschijnlijker blijft dit Gelderse trio gewoon lekker in de Hollandse kroegen rocken. De bluesrock is van alle tijden en alle plaatsen, maar uiteindelijk past het toch het best gewoon in de kroeg om de hoek. Nooit saai, nooit spectaculair. Lekker herkenbaar en vertrouwd: moeders gehaktbal. Altijd goed.